تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴

تا در سر من فتاد سودای وداعاز گریه مرا نماند پروای وداع
هنگام وداع اگر نبودی، اشکماز سوز دلم بس.؟؟؟؟ی جای وداع