تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰

از گردش گردون که فلک گردان استبس عاقل پرهنر که سرگردان است
گر ساز کند تو را بدان غرّه مشودر یک شادی هزار غم پنهان است