تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۲

فریاد که آن سرو چمن می خسبدوآن راحت جان انجمن می خسبد
آن بخت من است از آنک خواب آلود استغمگینم از آنک بخت من می خسبد