شمارهٔ ۳۳
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از عشق و درد ناشی از آن سخن می‌گوید. او آرزو دارد که غم محبوبش را با خود همراه کند و می‌گوید اگر چنین شود، چه خوب خواهد بود. او به دلش دستور می‌دهد که این غم را بپذیرد و زمانی که به درون خود نگاه می‌کند، می‌بیند که غم محبوبش در وجود اوست.
خواهم که مرا با غم او خو باشدگر دست دهد غمش چه نیکو باشد
هوش مصنوعی: میخواهم که به یاد او و غمهایش عادت کنم، اگر روزی غمش به من برسد، چه خوب خواهد بود.
هان ای دل سرکش غم او در برگیرچون در نگری خود غم او او باشد
هوش مصنوعی: ای دل بیتاب، غم او را بپذیر و در دل داشته باش، زیرا هرگاه به خود نگاهی بینداز، آن غم در عمق وجود توست.