شمارهٔ ۱
هوش مصنوعی: در بهار، با وجود زیباییهای فراوان، من به خاطر نبودن یارم غمگین هستم. چهرهام از اشکهای فراوان در حال دلویزی است و با نبود چشم و لب و روکش یار، گویی زیباییهای بهار برایم هیچ معنا ندارد.
هنگام بهار آمد و من بی رخ یاررخساره به خون دیدگان کرده نگار
هوش مصنوعی: در فصل بهار، وقتی که طبیعت زنده و زیبا شده، من بدون دیدن چهره محبوبم، با چشمان اشکالود به زیباییهای دنیا نگاه میکنم.
چون چشم و رخ و لبش به پیشم نبودمَه نرگس و مه لاله و مه گل مه بهار
هوش مصنوعی: زمانی که چشم، صورت و لب او در مقابل من نبود، هیچ یک از زیباییهای طبیعت مانند نرگس، لاله، گل یا بهار برایم ارزشی نداشتند.