تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳

شد زنده زمین مرده از لطف بهاروقت طرب است ساقیا باده بیار
فصل گل و وصل یار و عاشق هشیارحیفی باشد عظیم یا رب زنهار