شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم عمیق رقص اشاره دارد. شاعر می‌گوید رقص واقعی تنها برخاستن و حرکت کردن نیست، بلکه باید از درون و با احساسی عمیق آغاز شود. رقص در اینجا نماد نشانی از اتحاد با دو جهان (مادی و معنوی) و برخاستن از وجود واقعی خود است. به عبارت دیگر، رقصی که از درد و درون برمی‌خیزد، رقص حقیقی است.
رقص آن نبود که هر زمان برخیزیبی درد چو گردی زمیان برخیزی
هوش مصنوعی: رقص واقعی این نیست که هر بار بیدلیل و بدون احساس بلند شوی و به حرکت درآیی، همانطور که غباری از زمین برمی‌خیزد.
رقص آن باشد کز دو جهان برخیزیکز جان وجود خویشتن برخیزی
هوش مصنوعی: رقص واقعی زمانی است که از دنیای مادی فراتر بروی و از وجود و هویت خود فراتر روی.