شمارهٔ ۲۴
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر این است که باید از وابستگی به مستی و لذت‌های دنیوی پرهیز کرد. تا زمانی که انسان نتواند بین وجود و عدم خود تفاوت قائل شود و به حالت نیستی خود اهمیت ندهد، نمی‌تواند به حقیقت هستی دست یابد. در واقع، برای رسیدن به آرامش و فهم عمیق‌تر، لازم است که به دنیای مادی و زودگذر دل نبندد.
هان تا تو مدام دل به مستی ندهیوز هستی خویش تا نرستی ندهی
هوش مصنوعی: اینان که تو همیشه باید به خوشی و شادی بپردازی و از وجود خود دور نشوی.
تا هستی و نیستیت یکسان نشودباید که تو نیستی به هستی ندهی
هوش مصنوعی: تا زمانی که وجود و عدم تو به یکدیگر تبدیل نشود، باید از وجود خود بهرهای به عدم ندهی.