تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۴

هر ناله که نی زپرده بیرون آردسرّی است که اندر دل محزون آرد
وآن کس که جماد است و درو ذوقی نیستآواز نیش در حرکت چون آرد