شمارهٔ ۵۵
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساس عشق و غم میپردازد. شاعر از دلمشغولی به عشق و غم ناشی از آن صحبت میکند و میگوید هرچقدر که میتواند، به غم این عشق میافزاید. او ادامه میدهد که تا زمانی که زنده است، دست از عشق تو برنمیدارد و در کنار تو خواهد ماند.
دل را چو فتاد با غم عشق تو رایچندانک توانی به غمش می افزای
هوش مصنوعی: وقتی دل به خاطر عشق تو غمگین میشود، چرا با افکارت این غم را بیشتر میکنی، اگر میتوانی آن را کم کنی؟
تا جان دارم دست من و دامن توزین سر نروم تا که بُباشم برپای
هوش مصنوعی: تا زمانی که زندهام، دست من در دامن تو خواهد بود و از این مکان دور نمیشوم، تا زمانی که تو در کنارم باشی.