شمارهٔ ۶۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات شب را همانند یک دوست و یاور معرفی میکند که برای جوانی و عمرش ارزشمند است. او بیان میکند که حتی اگر در گذشته درباره شب اشتباهی کرده باشد، امروزه میداند که شب روزهای زندگیاش را زنده و پررنگ میکند.
ای شب مدد جان و جوانیم توییسرمایهٔ عمر جاودانیم تویی
هوش مصنوعی: ای شب، تو کمک و یاری جان و جوانی من هستی و تو باعث ارزش و سرمایهٔ عمر ابدی من هستی.
نی نی غلطم تو را چرا بد گفتمشک نیست که روز زندگانیم تویی
هوش مصنوعی: اینی که باعث شده من به تو بد بگویم، دروغی نیست. تو یقیناً روزهای زندگیام را کامل میکنی.