شمارهٔ ۷۴
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از شب و صبح به عنوان نمادهای مختلف یاد می‌کند. او از شب می‌خواهد که با بدآموزی‌هایش کارش را خراب نکند و اجازه دهد شمع شادی‌اش روشن بماند. همچنین از صبح می‌خواهد که به جان محبوبش نیاید و شب را به خاطر زیبایی او تحسین می‌کند. در واقع، شاعر به تضاد میان شب و صبح و تاثیر آن‌ها بر احساسات و روحیه‌اش اشاره دارد.
ای شب تو علی رغم بدآموز مروشمع طرب مرا برافروز مرو
هوش مصنوعی: ای شب، با وجود اینکه میتوانی تأثیرات بدی بگذاری، اما شمع شادی من را خاموش نکن.
ای صبح به جان او که امشب تو میاوای شب به جمال او که امروز مرو
هوش مصنوعی: ای صبح، به جان او قسم که شب گذشته نیایی و ای شب، به زیبایی او قسم که امروز نروی.