شمارهٔ ۹۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان میکند که عشق و محبت خود را در اعماق جانش قرار داده است و این عشق را به زبان میآورد. او میگوید که دلش به تمام جهان وابسته شده و در میانه سخن گفتن، عشق به معشوق را در وجودش احساس میکند.
من مهر تو در میان جان بنهادمتا مهر تو در سر زبان بنهادم
هوش مصنوعی: من عشق تو را در عمق وجودم قرار دادم تا اینکه عشق تو بر زبانم جاری شود.
تا دل زهمه جهان کرانه بگرفتپا از سخن تو در میان بنهادم
هوش مصنوعی: دل من از همهی دنیا جدا شده و در میانهی حرفهای تو جا گرفته است.