شمارهٔ ۲۷
هوش مصنوعی: این شعر به مرگ و ناپایداری زندگی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که هیچ‌کس نمی‌تواند از تقدیر فرار کند و همه چیز در این دنیا بی‌ثبات است. او اشاره می‌کند که بناهای زندگی ما مانند زاینده و پاینده نیستند و به نوعی در معرض نابودی قرار دارند. در نهایت، حس عدم ماندگاری و زوال در این جهان را منتقل می‌کند.
از دست اجل جان نبرد زایندهبر کس بنماند این جهان پاینده
هوش مصنوعی: هیچ‌کس نمی‌تواند از چنگ مرگ فرار کند و در این دنیا چیزی پایدار نخواهد ماند.
بر باد نهاده شد بنای من و توبر باد بنا کجا بود پاینده
هوش مصنوعی: سرنوشت و رابطه ما به راحتی از بین رفته و هر آنچه برای ما ساخته شده بود در حال نابودی است. آیا اساس و بنیاد ما بر چیزی پایدار و ماندگار بنا شده بود؟