شمارهٔ ۳۷
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی ماهیت جهان و زندگی انسان‌ها می‌پردازد. شاعر به توصیف زودگذر بودن زندگی و اهمیت استفاده از زمان می‌پردازد. او به این نکته اشاره می‌کند که زندگی کوتاه و ناپایدار است، بنابراین بهتر است انسان‌ها از فرصت‌ها بهره‌برداری کنند و به جای نگرانی درباره دنیای مادی، بر روی ارزش‌های واقعی تمرکز کنند. در واقع، زندگی باید با آگاهی و قدردانی از لحظات گرانبها سپری شود.
مهمان جهان یکشبه بنمای که بودکش روز سیه نکرد این چرخ کبود
هوش مصنوعی: مهمان این دنیا را در یک شب نشان بده که این جهان تیره و تار، هیچ خوب نکرده است.
آبیش که خورد تا هم از دیده نریختنانی به که داد کاخرش جان نربود
هوش مصنوعی: نفس پرخوری و زیادهروی در لذتها به بهتر از ریختن اشک و غم میارزد، چون در پایان، جان آدمی نجات نمییابد.