شمارهٔ ۴۰
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به غم و اندوه عمیق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که دل او به این شدت غمگین نمی‌تواند باشد و هیچ حادثه‌ای در زندگی نمی‌تواند این غم را از بین ببرد. او همچنین می‌گوید تا زمانی که دردهای روحی و حسی او برطرف نشود، قوت و نیروی او نمی‌تواند بهبود یابد.
دل چون دل من غمزده نتواند بودصد واقعه برهم زده نتواند بود
هوش مصنوعی: دل من به قدری غمگین و متاثر است که هیچ دلی نمی‌تواند اینگونه باشد و هیچ واقعهای نمی‌تواند آن را تحت تأثیر قرار دهد.
تا شربت عالم نشود خونابهقوت من ماتمزده نتواند بود
هوش مصنوعی: تا زمانی که نوشیدنی حیاتبخش به وجود نیاید، هیچ تلاشی نمی‌تواند جان مرا سر زنده کند.