شمارهٔ ۷۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دل خود میخواهد که با عشق و تولا به درگاه دوست (خدا) نزدیک شود و از دور از او درخواست کند. او به دل خود یادآوری میکند که از درگاه دوست ناامید نشود و هرگز بازنگردد، بلکه همیشه با تقاضا و امید در میزند.
ای دل به در دوست تولّا می کناز دور به درگهش تمنّا می کن
هوش مصنوعی: ای دل، از دور برای دوست دعا کن و در خانهاش خواستهات را طلب کن.
نومید مشو از در او باز نگرددر می زن و سر نیز تقاضا می کن
هوش مصنوعی: از در او ناامید نشو و از آنجا بر نگرد. به ضربه به در ادامه بده و با ادب درخواست کن.