تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۰

به شب چندان خور ای جان بادهٔ نابکه راهی وا در و دیوار بینی
نه چندانی که چون تا کاهی از خوابدرآیی ... خود چار بینی