شمارهٔ ۱۱۸
هوش مصنوعی: این اشعار بیانگر احساسی عمیق از عشق و انتظار است. شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند و از تاثیرات عشق بر خود صحبت می‌کند. او با اشاره به اینکه هیچ‌کس نمی‌تواند بر زیبایی معشوق غلبه کند، از حال و روز خود در برابر عشق می‌گوید و به تردید و انتظار خود برای ملاقات با معشوق اشاره می‌کند. در نهایت، اشعار حسرت‌بار و عاشقانه‌ای را به تصویر می‌کشند که در آن، عشق بر همه چیز غالب است و این احساسات در دل شاعر همچنان زنده است.
باز بالا بنمودی و بلا خواهد شدچشم بگشادی و مفتاح جفا خواهد شد
هوش مصنوعی: چشم تو بار دیگر زیبا و جذاب شده است و این باعث میشود که مشکلات و دشواریها نمایان شوند. وقتی چشمت را میگشایی، به نوعی کلید نیازی به جفا و رنج دیگران میزند.
هیچ کس نیست کز آن طرّه گشاید شکنیاین گشاد از قدم باد صبا خواهد شد
هوش مصنوعی: هیچ‌کس نیست که با باز کردن آن خوشه، نتواند این آزادی را که از قدم باد صبا به وجود آمده، شکسته باشد.
حالیا شیفته حالیم به سودای خطتبعد از این حال که داند که چه ها خواهد شد
هوش مصنوعی: این روزها به شدت مجذوب زیبایی خط تو هستم و نمیدانم آینده چه چیزی را برای ما رقم خواهد زد.
آب چشمی که محبّان همه این خاک شدندز آن که تا چشم زنی نوبت ما خواهد شد
هوش مصنوعی: آب چشمی که عاشقان بر این خاک ریختند، نشان از این دارد که وقتی نوبت ما برسد، ما نیز به اوضاعی مشابه دچار خواهیم شد.
دوش می گفت خیالی که کجا شد دل مندهنت گفت همین جاست کجا خواهد شد
هوش مصنوعی: دیروز خیال با من صحبت میکرد و میگفت: دل من کجا رفته است؟ دهانت جواب داد که دل من همینجا است، پس کجا خواهد رفت؟