شمارهٔ ۱۲۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که بازی و جذبه او دلش را ربوده است. او به ابرو و طعنه‌های معشوقه‌اش می‌بالد و می‌گوید که زیبایی او حتی از ماه نو نیز بیشتر است. شاعر از عشق و آتش جدایی می‌گوید و احساساتش را نسبت به معشوق بیان می‌کند، همچنین به تأثیر عشق بر خلقت و معانی عمیق زندگی اشاره دارد. در نهایت، او می‌گوید که عشق و زیبایی معشوق باعث به وجود آمدن روح‌های آزاد و پرشور در جهان شده است.
به بازی حلقهٔ زلف تو دل برد از من و خم زدبه وقت خویش بادا وقت ما را گرچه بر هم زد
هوش مصنوعی: حلقهٔ زلف تو دل مرا تسخیر کرد و در زمانی که مناسب بود، باد به کار ما لطمه زد؛ اما امیدوارم زمانه برای ما نیز مناسب شود، هرچند که حالا شرایط سخت است.
به ابرویت که از ماه نو این مقدار بسیار استکه پیش ابروی شوخ تو لاف دلبری کم زد
هوش مصنوعی: به ابروی تو که به زیبایی ماه نو میماند، اینقدر زیبایی دارد که در مقایسه با ابروی پرعلت و ناز تو، هیچ چیزی قابل توجه نیست.
کمینه حاصل مهر از گداییِّ درت این استکه رایات شهنشاهی بر این فیروزه طارم زد
هوش مصنوعی: حداقل دستاورد محبت از دلبستگی به تو این است که پرچم سلطنت بر این فیروزهای که در این منطقه است برافراشته شده است.
دلِ نی بس که می سوزد ز تاب آتش هجرانچو شمعش از دهن دودی برآمد هرکجا دم زد
هوش مصنوعی: دل نی به قدری از دوری و جدایی میسوزد که مانند شمعی است که از دهان دودی خارج شده و هر جا که نفسی بکشی، این سوزش و تاثیر را احساس می‌کند.
در این سودا ملایک را ز عزّت دم فروبستندنخستین آتشی کز عشق پیدا شد بر آدم زد
هوش مصنوعی: در این ماجرا، فرشتگان به خاطر احترام و ادب، زبانشان بند آمده است. نخستین شعلهای که از عشق سر برآورده، بر وجود آدمی تأثیر گذاشته است.
بوَد کز عالم معنی برآرد سر به آزادیخیالی کز سر رندی قدم بر هر دو عالم زد
هوش مصنوعی: شاید روحی از دنیای معنوی سر برآورده و به آزادی برسد؛ خیالی از یک فرد رند که بر هر دو دنیا قدم میگذارد.