شمارهٔ ۱۶۰
هوش مصنوعی: این شعر به موضوع ناپایداری زندگی و لذت‌ها اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که خوشی و غم هیچ‌کدام دائمی نیستند و تنها تا زمانی که زندگی هست، وجود دارند. او به دل خود توصیه می‌کند که به آرزوهای فانی توجه نکند، چرا که همه چیز به سرعت از دست می‌رود. همچنین اشاره می‌کند که حتی لذت‌های شیرین، مانند لبان قندگون، نیز گذرا هستند و به طور کلی، چیزی که واقعاً ارزشمند است، خاطرات و آرزوهای خوب از زندگی است که می‌تواند در جهان پس از مرگ با ما بماند.
چون نه شادیّ و نه محنت به کسی می‌ماندبه غمش هم‌نفسم تا نفسی می‌ماند
هوش مصنوعی: هر شادی و غمی در نهایت از بین می‌رود و به کسی تعلق پیدا نمیکند، بنابراین تا زمانی که نفس میکشم، غم و اندوه خود را با کسی شریک میشوم.
هوس خاتم دولت مکن ای دل کآن نیزمی‌رود زود ز دست و هوسی می‌ماند
هوش مصنوعی: دل، به فکر چنگ زدن به قدرت و مقام نباش، چرا که این نیز به سرعت از دست می‌رود و تنها هوس و آرزو در دل باقی می‌ماند.
با وجود لبش از قند حلاوت مطلبچه بود لذت آن کز مگسی می‌ماند
هوش مصنوعی: با وجود شیرینی لب او، لذت آن چیزی که از مگس به دست میآید، چه ارزشی دارد؟
دل من شیفتهٔ سلسله مویی عجب استکه نه کس با وی و نه او به کسی می‌ماند
هوش مصنوعی: دل من به شدت به یک رشته مو اشاره کرده است که بسیار زیبا و خاص است، به طوری که نه کسی شبیه به او وجود دارد و نه خود او به کسی دیگر مشابهت دارد.
خوش از آن است خیالی به جهان بعد حیاتکاین متاعی ست که با دوست بسی می‌ماند
هوش مصنوعی: این بسیار خوشایند است که در زندگی پس از مرگ، تصوری وجود دارد. چرا که در این دنیا، چیزهایی هست که با دوستان بسیار همراه می‌ماند و ارزشمند است.