شمارهٔ ۱۹۶
هوش مصنوعی: در این چند بیت، صبا به نسیمی تشبیه شده که دل را شاداب می‌کند و به شمامه‌ای اشاره دارد که عطر خوشی را به همراه دارد. شاعر می‌گوید اگر در دل مشکلات و دردها نباشد، چگونه می‌توان به آرزوها رسید؟ دل او از محبت معشوق شیرین است و به شدت مجنونانه عاشق است. همچنین، از وداعی صحبت می‌کند که از کوی معشوق انجام شده و در پایان امید دارد که دوباره به خدمت او برسند.
صبا به تحفه نسیمی که دلگشای آردشمامه‌ای ست که ز آن جعد عطرسای آرد
هوش مصنوعی: نسیم صبحگاهی با خود بوی خوشی میآورد که دل را شاداب می‌کند، مانند گلی که از عطر خود فضای اطراف را پر می‌کند.
اگر نه در پس زانوی محنت آرد سرچگونه پیش برد دل به هرچه رای آرد
هوش مصنوعی: اگر در پشت زانوی مشکلات و سختیها سر فرود نیاورد، چگونه میتواند دل را به هر چیزی که میخواهد، هدایت کند؟
دل از لب تو به شکر است و آنچنان مجنونکه چشم داشت که حقّ نمک به جای آرد
هوش مصنوعی: دل من به خاطر لبهای تو شکرآمیز است و آنقدر دیوانهوار به تو وابسته شدم که حتی انتظار دارم به اندازهی محبت و لطفی که به من کردی، جبران کنم.
وداع کز سر کوی تو درد سر بردیمرسیم باز به خدمت اگر خدای آرد
هوش مصنوعی: ما از درد و رنجی که در راه ملاقات تو داشتیم، خداحافظی کردیم، ولی اگر خدا بخواهد، دوباره به خدمت تو خواهیم رسید.