شمارهٔ ۳۷۴
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و لطافت معشوق می‌پردازد و به تمایلات عاشقانه اشاره دارد. شاعر با اشاره به مشاطه و آرایش معشوق، از او می‌خواهد که با دیگران به‌راحتی رفتار کند و به عاشقان توجه کند. او همچنین به تسلیم و پذیرش در برابر معشوق اشاره می‌کند، و بیان می‌کند که عبادت و زهد در پیشگاه او بی‌معناست. در نهایت، شاعر به زیبایی لب‌های معشوق و احساساتی چون عشق و شرم اشاره می‌کند، و بر ضرورت سوز دل در عشق تأکید می‌نماید.
مشاطّه سر زلف تو ببرید به بازیتا بیش به مردم نکند دست درازی
هوش مصنوعی: آرایشگر موهای تو را به بازی گرفت تا دیگران نتوانند به تو دستدرازی کنند.
گه گه به نیاز دل عشاق نظر کنای سرو بهشتی که سراسر همه نازی
هوش مصنوعی: هر بار که دل عاشقان به شوق و نیاز میتپد، به زیبایی و جذابیت تو، ای سرو بهشتی، نگاه کن که همهجا جذابیت و ناز وجود دارد.
چون چنگ نهادیم به پیشت سرِ تسلیممختار توئی گر بزنی گر ننوازی
هوش مصنوعی: وقتی به تو نزدیک میشویم و خود را تسلیم میکنیم، تو مختار و انتخابکنندهای. اگر بخواهی میتوانی ما را به سختی بیندازی یا اینکه با نوازش و محبت با ما رفتار کنی.
تا روی عبادت ننهد پیش تو زاهددر مذهب رندان سخنش نیست نمازی
هوش مصنوعی: هرگاه زاهد برای عبادت به تو روی نیاورد، سخن رندان بیفایده است و تاثیری نخواهد داشت.
ای قند چه داری سرِ دعوی لطافتترسم که لبش بینی و از شرم گدازی
هوش مصنوعی: ای قند، چقدر لطیفی! میترسم وقتی لبش را ببینی، از شرم آب بشوی.
خواهی که برآری نفس گرم چو مجمرشرط است که با سوز دل خویش بسازی
هوش مصنوعی: اگر میخواهی همچون مشعلی پرحرارت و سوزان باشی، لازم است که با دل دردمند و احساسات خود کنار بیایی و سازگاری پیدا کنی.
هرچند که آید دُرِ اشک تو خیالیاز دیده مرانش که یتیمی ست نیازی
هوش مصنوعی: هرچند که اشکهای تو ممکن است به نظر بیاید، اما از چشمانت آنها را دور نکن چون این اشکها نشانهی یتیمی و نیازی هستند.