شمارهٔ ۴۳
هوش مصنوعی: این شعر به تشبیه زندگی انسان‌ها به خواب و گوسپندی می‌پردازد که در جهانی شبیه به خواب هست. شاعر می‌گوید که در وقتی که خواب هستیم، باید به واقعیت و حقیقت زندگی توجه کنیم و از آن بهره‌مند شویم.
گوسپندیم و جهان هست به کردار نغلچون گه خواب بود سوی نغل باید شد
هوش مصنوعی: ما مانند گوسفندان هستیم و دنیا به‌سان یک خواب است. وقتی که خواب عمیق شود، باید به سوی خواب برویم.