شمارهٔ ۵۳
هوش مصنوعی: این بیت شعری تشبیه به مرغکی دارد که در شب گذشته بر شاخی نشسته و در حال پرواز و جنجال است. شاعر به احساسات و وضعیت خود اشاره می‌کند، به نوعی می‌خواهد ناامیدی یا دغدغه‌اش را بیان کند.
بدان مرغک مانم که همی دوشبزار از بر شاخک همی فنود
هوش مصنوعی: من مانند پرنده‌ای هستم که دیشب روی شاخه نشسته و به یاد خاطرات گذشته غمگینم.