شمارهٔ ۹۷
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر زیبایی و شکوه چهره‌ای است که همچون هزار زهره می‌درخشد. گوینده در این ابیات احساس می‌کند که هیچ چیز از زیبایی‌هایی که در طبیعت وجود دارد، به اندازه‌ی آن چهره دل‌انگیز ارزشمند نیست و به همین دلیل نمی‌تواند از باغ شبنم، که سمبل زیبایی‌های طبیعت است، چیزی پیدا کند.
بر رخ هزار زهرهٔ ثامور برشکفتایدون ز باغ قطرهٔ شبنم نیافتم
هوش مصنوعی: به چهرهٔ هزار زن زیبا، گل زیبایی شکوفا شده است، اما من از باغ فقط یک قطرهٔ شبنم نتوانسته‌ام پیدا کنم.