شمارهٔ ۱۱۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسات درونی خود می‌پردازد و از غم و ناراحتی‌اش می‌گوید. او احساس می‌کند که گاهی دندان‌هایش در اثر غم و دلتنگی، زرد و غیرقابل تحمل می‌شوند، به طوری که زیبایی‌اش را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این ابیات به زیبایی و زشتی و تأثیر احساسات بر ظاهر اشاره دارد.
خود غم دندان به که توانم گفتن؟زرین گشتم برون سیمین دندان
هوش مصنوعی: من قادر نیستم غم‌های خود را بیان کنم، اما به یک حالتی رسیده‌ام که مانند طلا درخشان شده‌ام در حالی که دندان‌هایم به رنگ نقره‌اند.