شمارهٔ ۱۱۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از نگاهی خسته و ناامید به دوری و نداشتن شادی صحبت می‌کند و بیان می‌کند که این نگاه هرگز نباید به او بیفتد، زیرا چنین نگاهی باعث ناراحتی و دل‌تنگی‌اش می‌شود.
هرگز نکند سوی من خسته نگاهیآرنگ نخواهد که شود شاد دل من
هوش مصنوعی: هرگز به من نخواهد نگریست، زیرا این نگاه خسته نتواند باعث شادی دلم شود.