شمارهٔ ۱۲۹

هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به وضوح از احساس ناامیدی و ناتوانی خودش سخن می‌گوید. او در تلاش است تا غم و اندوهش را با اشک و زاری نشان دهد، ولی به نظر می‌رسد هیچ چیز نمی‌تواند به عمق درد او پی ببرد و آرامش ببخشد. "هر ابر بهارگاه" اشاره به اینکه حتی زیبایی‌ها و نعمت‌های زندگی نیز نمی‌توانند تسکینی برای غم او باشند.