شمارهٔ ۱۳۱
هوش مصنوعی: این ابیات یعنی افسوس به حال آن زمانی که سخاوت حاتم و وفای سام گراه وجود داشت. شاعر از گذشته‌ای یاد می‌کند که در آن انسان‌ها به صفات نیکو همچون سخاوت و وفا مشهور بودند و حالا آن شرایط دیگر وجود ندارد.
ای دریغ! آن حر، هنگام سخا حاتم فشای دریغ! آن گو، هنگام وفا سام گراه
هوش مصنوعی: آه، ای کاش! آن آزاده‌ای که به سخاوت حاتم معروف بود، در دسترس بود. آه، ای کاش! آن کس که به وفا و دیانت سام گرا معروف بود، در کناره ما بود.