شمارهٔ ۱۳۶
هوش مصنوعی: این بیت از شاعر، به نیاز و وابستگی عاشق به معشوق اشاره دارد. او می‌گوید که برای رسیدن به خوشی و رضایت، باید عشق و زیبایی معشوق را داشته باشد، شبیه به درختی که باید سبز و بارور باشد تا ثمر بدهد. در واقع، بدون عشق و خنده معشوق، زندگی او بی‌معنی و تلخ است.
از مهر او ندارم بی خنده کام و لبتا سرو سبز باشد و بار آورد پده
هوش مصنوعی: من از محبت او هیچ لذتی نمی‌برم، تا زمانی که درخت سبز باشد و میوه‌ای به بار بیاورد.