شمارهٔ ۱۴۶
هوش مصنوعی: در این شعر، ناگهان صدایی از گوشه‌ای بلند می‌شود که همه را به حیاط می‌کشاند و به نوعی به شخصی اشاره می‌کند که به او توهین می‌شود. این ندا به نوعی کنایه به بی‌احترامی و ناامیدی نسبت به یک فرد خاص دارد.
ناگاه برآرند ز کنج تو خروشیگردند همه جمله و بر ریش تو شاشه
هوش مصنوعی: ناگهان از گوشه‌ای صدایی بلند می‌شود و همه به هم می‌پیچند و به تو توجه می‌کنند.