بخش ۵۹
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به تساوی سرنوشت ابله و فرزانه اشاره می‌کند. هر دو در نهایت به یک سرنوشت مشابه می‌رسند و در یک گودال خاکی قرار می‌گیرند. این بیانگر این است که در نهایت، مقام و رتبه اجتماعی انسان‌ها تأثیری بر سرنوشتشان ندارد.
ابله و فرزانه را فرجام خاکجایگاه هر دو اندر یک مغاک
هوش مصنوعی: این متن بیان می‌کند که در نهایت، سرنوشت افراد نادان و حکیم یکسان است و هر دو در گور جای می‌گیرند. بدین معناست که زندگی و مرگ هر انسان، چه با دانایی و چه با نادانی، به یک سرنوشت ختم می‌شود.