بخش ۶۲
هوش مصنوعی: این دو بیت از شعر نشان می‌دهد که شخصی به گذر زمان و پیری خود اشاره می‌کند. او می‌بیند که با گذشت زمان، جوانی و زیبایی‌اش از بین رفته و موهایش ریزش کرده است. به طور کلی، این شعر به اندوه و ناامیدی از تغییراتی که در پیری به وجود می‌آید، اشاره دارد.
از دهان تو همی آید غشاکپیر گشتی ریخت مویت از هباک
هوش مصنوعی: از دهان تو صدایی بیرون می‌آید که نشان‌دهنده‌ی پیری توست. موهای تو به خاطر بلای زمان دچار ریزش شده است.