بخش ۹۷
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف افرادی می‌پردازد که دارای خصوصیات خاصی مانند بینی بزرگ و دهان گشاد هستند. به نوعی، شاعر ویژگی‌های ظاهری آن‌ها را با تشبیهی به درای (که به نظر می‌رسد به معنای دریچه یا ورودی باشد) مقایسه می‌کند. این توصیف می‌تواند نمادی از رفتار یا خصوصیات درونی افراد باشد.
بینی و گنده دهان داری و نایخایگان غر، هر یکی همچون درای
هوش مصنوعی: تو بینی که صورتی زشت و دهان بزرگی داری و صدایت مثل صدای جانوران خشن است؛ هر کدام از این ویژگی‌ها به نوعی به هم شبیه هستند.