شمارهٔ ۲۲ - سلیم تهرانی

هر که از فرقهٔ ما نیست، لئیم است اینجاکوی عشق است، که محتاج کریم است اینجا؟

محتسب را به مقیمان حرم دستی نیستمی دلیرانه بنوشید، چه بیم است اینجا

چاره ی درد کسی نیست که ساقی نکندمژده ده خسته دلان را که حکیم است اینجا

کفر و دین را نتوان پی به حقیقت بردنهر که بینی، دلش از فکر دونیم است اینجا

بر جهان عیب خود از عرض هنر فاش مکنید بیضا برص دست کلیم است اینجا

قصد پای خم می کرد فلک، پیر مغانگفت اینجا منشین، جای سلیم است اینجا!