شمارهٔ ۶۲
هوش مصنوعی: این شعر به قناعت و رضایت از زندگی اشاره دارد. شاعر از قناعت به عنوان یک ارزش والا و مژده‌ای برای شاه هفت اقلیم یاد می‌کند و می‌گوید که فقر، دیهیم و مقام را از سر برمی‌دارد. او به صحنه‌ای از زندگی اشاره می‌کند که روحی آزاد و سبک‌بال دارد و به راحتی تحت تأثیر نسیم‌ها و دگرگونی‌ها قرار می‌گیرد. همچنین، با اشاره به رسولانی که پیام محبت را آورده‌اند، ریشه‌های انسانی و اخلاقی را گرامی می‌دارد. شاعر در نهایت تأکید می‌کند که آزادی و آزادگی باید در زندگی افراد وجود داشته باشد و اشاره می‌کند به اینکه کسانی که از ستاره‌ها می‌ترسند، به خوبی مشکلات زندگی را درک می‌کنند.
ای قناعت مژده‌ای ده شاه هفت اقلیم رااز کلاه فقر و بردارش ز سر دیهیم را
هوش مصنوعی: ای قناعت، خوشحالی بده به پادشاهان هفت اقلیم که از فقر به دور باشند و تاج و تخت خود را از آلودگی و مشکلات زندگی پاک کن.
می‌دود گر جانب گرداب دایم همچو موجاز معلم کشتی ما دارد این تعلیم را
هوش مصنوعی: اگر همواره به سمت گرداب برود، مانند موجی که در دریا می‌دود، این آموزش را از معلم کشتی ما دریافت کرده است.
جان فدای آن رسولی کآورد پیغام دوستبت برای این به پا افتاد ابراهیم را
هوش مصنوعی: جانم را نثار آن پیامبری میکنم که پیغام دوست را آورد و به خاطر این پیام، ابراهیم به پا خواست.
از سبک‌روحی ز جا خیزم برای هر نسیمچون غبار آموز از من شیوهٔ تعظیم را
هوش مصنوعی: از روحیهی سبک و آزاد خود به حرکت در میآیم، مانند غباری که از هر نسیمی برمیخیزد و از من میآموزد که چگونه احترام بگذارم.
هرکه چشم او ز نیش اختران ترسیده استخانهٔ زنبور داند صفحهٔ تقویم را
هوش مصنوعی: هر کسی که از نیش ستاره‌ها میترسد، میداند که تقویم چه شکلی است و چه روزهایی در آن وجود دارد.
نغمهٔ آزادگی زان کس بود خارج سلیمکز طمع دارد چو مطرب در کشاکش سیم را
هوش مصنوعی: آواز آزادگی از آن کسی به گوش میرسد که از طمع و آزمندی دور است و همچون نوازندهای نیست که در تلاش برای به دست آوردن سکه و پول باشد.