شمارهٔ ۲۵۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از اندوه و بی‌حالی خود در absence محبوب سخن می‌گوید. او با استفاده از تصاویری از طبیعت، مانند سنبل و بلبل، حال دل خود را توصیف می‌کند که به خاطر نبود محبوب شکسته و غمگین است. شاعر به می و مستی نیز اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که حتی در شادی‌ها نیز، وجود محبوب ضروری است. فقر و تنگدستی نیز در تضاد با عظمت محبوب به تصویر کشیده شده است. در نهایت، شاعر اظهار می‌دارد که همه چیز در غیاب محبوب بر هم خورده و دل‌ها به شدت آسیب‌دیده‌اند.
در باغ بی تو خاطر سنبل شکسته استآیینه ی گل و دل بلبل شکسته است
هوش مصنوعی: در باغی که تو در آن نیستی، دل سنبلها غمگین است و زیبایی گل و شوق بلبل هم شکسته و افسرده شده است.
ساقی ز مومیایی می، می کند درستگر شیشه ی دلی ز تغافل شکسته است
هوش مصنوعی: بادهساز، با دقت و مهارت مینوشاند، حتی اگر دل کسی به خاطر بیتوجهیاش شکسته شده باشد.
چون برگ های غنچه که از شاخ سر زنداز تنگی چمن، بر بلبل شکسته است
هوش مصنوعی: مانند برگهای غنچه که از شاخهها بیرون میآیند و در عین تنگی چمن، بر دل بلبل غمزده فشار میآورند.
کی تاب کبریایی تو دارد طریق فقربر پشت فیل مستی و این پل شکسته است
هوش مصنوعی: هیچ کس توانایی تحمل عظمت و بزرگی تو را ندارد. مسیر فقر و نیازمندی، همانند برپشتی فیل مست و ناتوان، به سادگی ناپایدار و شکننده است.
گر گوش او به ناله ی من نیست در چمنناخن که این قدر به دل گل شکسته است؟
هوش مصنوعی: اگر او به صدای نالههای من در باغ توجهی ندارد، پس چرا دل گل اینقدر آسیب دیده است؟
هر کس درست دیده به سوی رخ و لبشهمچون سلیم، عهد گل و مل شکسته است
هوش مصنوعی: هر کسی که با دقت نگاه کرده باشد، متوجه میشود که زیبایی و جذابیت چهره و لبان او مانند زیبایی گل و عطر مل (عطرهای خوشبو) است، اما این زیبایی قابل دستیابی و پایدار نیست.