شمارهٔ ۲۷۰
هوش مصنوعی: این شعر درباره توبه و گذشت از گناهان و دنیا صحبت می‌کند. شاعر بیان می‌کند که هر کسی که از یک قطره شراب بگذرد، می‌تواند به مقام بلندتری برسد. او به تأثیرات منفی باده‌پرستی اشاره می‌کند و به این نکته می‌رسد که عمر انسان به راحتی و غفلت می‌گذرد. شاعر از رهایی دلش از وابستگی‌ها و غم‌ها سخن می‌گوید و احساس می‌کند که زندگی‌اش مانند حبابی در دریاچه‌ای بی‌انتهای پوچی سپری شده است. او همچنین به ناپایداری زندگی و سریع‌العبور بودن عمر اشاره می‌کند و در نهایت ابراز می‌دارد که هیچ چیز در این جهان او را راضی نکرده و عمرش به اضطراب گذشته است.
به توبه هر که ز یک قطره ی شراب گذشتتواند از سر عالم چو آفتاب گذشت
هوش مصنوعی: هر کسی که از یک قطره شراب صرفنظر کند و توبه کند، می‌تواند به اندازهی آفتاب از تمام عالم عبور کند و به درجات عالی برسد.
ز فیض باده پرستی، غم جهان بر ماسبک رکاب تر از موج روی آب گذشت
هوش مصنوعی: به خاطر لذت بردن از شراب و شادی، مشکلات و غمهای زندگی برای ما به آسانی و سبکی گذشتند، مانند موجی که بر روی آب حرکت می‌کند.
چه دیدی از چمن روزگار چون بادام؟چنین که عمر تو از غافلی به خواب گذشت
هوش مصنوعی: چرا که تو از زندگی و زیباییهای آن بهرهای نبردی، به مانند بادام که در چمن به خواب رفته است. عمر تو نیز به همین صورت از غفلت و بیتوجهی در حال گذر است.
دلم ز ترک علایق خلاص شد از غمبه هیچ و پوچ ازین بحر چون حباب گذشت
هوش مصنوعی: دلم از وابستگی‌ها آزاد شد و از غمهای بیمعنی رها گشت، مثل حبابی که از این دریا عبور کرد.
خبر ندارم ازین ورطه، این قدر دانمکه موج ریگ بیابانم از رکاب گذشت
هوش مصنوعی: من از عمق این مشکلات و خطرات بیخبرم، اما میدانم که سختیهایی که در این مسیر تجربه کردهام، مانند موجی از شن در بیابان است که به راحتی از زیر پایم عبور کرده است.
چو دید حال من، از کشتنم پشیمان شدچو آتش آمد و از شرم همچو آب گذشت
هوش مصنوعی: وقتی حال مرا دید، از تصمیمش برای کشتن من پشیمان شد. مثل آتش که به خاطر شرم و خجالت از موضوعی، به آرامی و به طور غیرمستقیم عبور می‌کند.
سلیم هیچ نشد در جهان به من روشنچو برق عمر من از بس به اضطراب گذشت
هوش مصنوعی: هیچ کس در این دنیا به آرامش نرسید، من هم مثل برق درخشان هستم؛ عمرم به خاطر اضطرابهای بیشمار گذشته به سرعت سپری شد.