شمارهٔ ۳۵۵
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی‌های بهار و جلوه‌های رنگارنگ آن اشاره می‌کند. باغ پر از رنگ‌های سفید، سیاه و سرخ است و پرندگان نیز درختان را زینت بخشیده‌اند. او از درد و اشتیاق خود برای دیدن معشوق سخن می‌گوید و اشک‌هایش را به ابرهای بهاری تشبیه می‌کند. همچنین، به تضاد احساسات کهنه و نو در دلش اشاره می‌کند و آن را به زر قمار تشبیه می‌کند. در آخر، بیان می‌کند که هر بار که معشوقش از دشمن محافظت کرده، او بارها با رنگ‌های مختلف درگیر شده است.
شد باغ از بهار، سفید و سیاه و سرخمرغان شاخسار، سفید و سیاه و سرخ
هوش مصنوعی: باغ در بهار، پر از رنگ‌های مختلف شده است و پرندگان در درختان با رنگ‌های سفید، سیاه و قرمز مشاهده میشوند.
دارم ز گریه در ره شوق تو دیده ایچون ابر نوبهار، سفید و سیاه و سرخ
هوش مصنوعی: چشمهایم از شدت اشک به خاطر عشق تو مانند ابرهای بهاری به رنگ‌های سفید، سیاه و قرمز پر شده است.
صد رنگ موج جلوه درین بحر می کندچون نقش پشت مار، سفید و سیاه و سرخ
هوش مصنوعی: موجهای دریا با تنوع رنگ‌های مختلف، نمایشی زیبا را به وجود میآورند که یادآور نقشهای متنوعی مانند خطهای پشت مار است که در رنگ‌های سفید، سیاه و قرمز دیده میشود.
گردیده داغ کهنه و نو جمع در دلمهمچون زر قمار، سفید و سیاه و سرخ
هوش مصنوعی: در دل من احساساتی قدیمی و تازه به هم آمیخته شدهاند، همچون رنگ‌های مختلف در بازی قمار که شامل سفید و سیاه و سرخ است.
هر گه سلیم جام ز دشمن گرفت یارگشتم هزار بار سفید و سیاه و سرخ
هوش مصنوعی: هر بار که محبوبم جامی از دلداده دریافت کرد، من بیشمار بار در رنگ‌های سفید، سیاه و سرخ دلم شاد و پر از نشاط گشت.