شمارهٔ ۴۱۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به سفر معنوی و دشواری‌هایی که در آن وجود دارد می‌پردازد. او می‌گوید که اگرچه در مسیر حق ممکن است موانع و مشکلاتی مثل کعبه سنگی وجود داشته باشد، اما راهنما و همراهی مثل خواجه خضر (نماد هدایت) نیاز است تا ما را همراهی کند. شاعر بر این باور است که برای رسیدن به عروج و تعالی، باید از پستی‌ها گذشت و از مرگ نهراسید، چرا که زندگی و مرگ هر دو بخشی از یک سفر هستند. او به راهنماها اشاره می‌کند که باید از آن‌ها بیاموزیم و در این راه، محبت و جنون عاشقی را مهم می‌داند که باید در قلب هر سالک وجود داشته باشد. در نهایت، او به این نکته اشاره می‌کند که در این راه، نباید از سختی‌ها و کوتاهی نمازها ترسید.
درین ره کعبه سنگ راه باشدهمان به راهرو آگاه باشد
هوش مصنوعی: در این مسیر، سنگی که به کعبه راه دارد، همان بهتر است که مسافر در راه باشد.
بگو توفیق را ای خواجه ی خضرکه با ما یک قدم همراه باشد
هوش مصنوعی: ای خواجه خضر، بگو که ما را در این سفر همراهی کنی و توفیق را نصیب ما نمایی.
بلندی بایدت، بگذر ز پستیره معراج یوسف، چاه باشد
هوش مصنوعی: برای رسیدن به بلندی و تعالی، باید از نپایینی و عذاب رهایی یابی، زیرا مسیر رشد گاهی به چالشها و مشکلاتی همچون چاه میرسد.
چو جان داری، چرا می ترسی از مرگچه باک از قرض، چون تنخواه باشد
هوش مصنوعی: وقتی جان داری، چرا از مرگ میهراسی؟ بترسی از بدهی چه فایدهای دارد، چونکه زندگی در حقیقت همانند یک اعتبار است.
به راهش سر نهادیم و گذشتیمنماز رهروان کوتاه باشد
هوش مصنوعی: ما مسیر او را در پیش گرفتیم و از آن گذر کردیم، چرا که نماز مسافران همیشه کوتاه است.
جنون عاشقان باید سلیمااگر دایم نباشد، گاه باشد
هوش مصنوعی: دیوانگی عاشقان باید مانند سلیمان باشد؛ اگر همیشه وجود ندارد، گاهی اوقات باید بروز کند.