شمارهٔ ۴۱۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و زیبایی‌های ناشی از آن است. شاعر به تجلی عشق و زیبایی اشاره می‌کند و می‌گوید که در عشق به جاهایی رسیده است که مجنون، حتی در خانه سیاه خود، لباس لیلی را دارد. همچنین اشاره می‌کند که هیچ خانه‌ای نیست که سایه معشوق در آن نباشد، حتی اگر ظاهر آن خانه عادی باشد. شاعر به جستجوی مفهوم عمیقِ عشق و سخن‌های تازه اشاره دارد و آرزو دارد که طالب آملی نیز زنده شود تا از این معانی آگاه شود. به طور کلی، شعر به عمق و پیچیدگی‌های عشق و تأثیر آن بر زندگی انسان‌ها می‌پردازد.
شمع، برقع ز پی پاس تجلی داردپرده ی صورت فانوس چه معنی دارد
هوش مصنوعی: شمع برای محافظت از نور خود، درپوشی دارد. اما معنی نورانی شدن چراغ چیست؟
کار در عشق رسانده ست به جایی مجنونکه سیه خانه ز پیراهن لیلی دارد
هوش مصنوعی: در عشق، مجنون به جایی رسیده که به خاطر لیلی، حتی به سرنوشت تاریک و ناامیدکنندهای تن داده است.
خانه ای نیست که بی سایه ی قدش باشدگرچه سرو است، ولی عادت طوبی دارد
هوش مصنوعی: هیچ خانه‌ای نیست که از سایه قد سرو بینصیب باشد. گرچه آن سرو دارای زیبایی خاصی است، اما به خاطر عادت و ویژگیهای طوبی، همواره سایهای برچیده بر این خانه وجود دارد.
دیگر از بهر رفوکاری چاک دل کیستکه گل از خار به کف سوزن عیسی دارد
هوش مصنوعی: دیگر هیچ کس برای درمان درد دل به کمک نمیآید، چون اکنون گل را از خار تنها با سوزن عیسی نمیتوان به دست آورد.
طالب آملی ای کاش شود زنده سلیمتا بداند سخن تازه چه معنی دارد
هوش مصنوعی: ای کاش طالب آملی زنده میشد تا بفهمد که سخن نو چه مفهومی دارد.