شمارهٔ ۴۵۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با تصویرسازی‌های زیبا به توصیف احساسات و تجربیات عاشقانه‌اش می‌پردازد. او به زیبایی گل و خطی که به چشمش کشیده شده اشاره می‌کند و از سادگی خود در عشق می‌گوید. همچنین به انتظار خضر (نماد حکمت و دانش) برای راهنمایی‌اش اشاره می‌کند. شاعر به لطیفه‌ای که صبا (باد) از فصل خزان گفته است نیز اشاره می‌کند و در نهایت به علاقه‌اش به عشق و ناتوانی‌اش از رهایی از آن تأکید می‌نماید. تمام این عناصر نشان‌دهنده شدت احساس و جنون عشق در زندگی اوست.
چو شعله آن گل رویم به روی خار کشیدبه جای سرمه به چشمم خط غبار کشید
هوش مصنوعی: وقتی که آن گل زیبا به سمت خارها خم شد، به جای سرمه، غبار را به چشمم کشید.
چه سادگی ست که خال لب تو آخر کاربه گرد خویش چو هندو ز خط حصار کشید
هوش مصنوعی: این چه سادگیای است که خال لب تو در پایان کار، مانند هندوها به دور خود خطی از حصار کشیده است.
به رهروان جهان ترک آشنایی کردز بس که خضر به راه من انتظار کشید
هوش مصنوعی: به خاطر آنکه خضر مدت زیادی در انتظار من بود، به مسافران دنیا آموختم که با آشنایی با مسیر من، راه را بهتر بشناسند.
صبا ز حرف خزان خوش لطیفه ای انگیختکه گفت با گل و بر گوش شاخسار کشید
هوش مصنوعی: نسیم صبحگاهی لطیفه‌ای زیبا از فصل خزان به ارمغان آورد و گفت که با گلها و بر روی شاخهها میرقصد.
ز شغل عشق، خلاصی ندارم ای منصورمجال کو که توانم سری به دار کشید
هوش مصنوعی: من از عشق رهایی ندارم، ای منصور، فرصتی کجاست که بتوانم سرم را به دار ببرم؟
سلیم از خط او شورش من افزون شدجنون زیاده شود چون به نوبهار کشید
هوش مصنوعی: با وجود اینکه دل آرامی داشتم، اما وقتی به او توجه کردم، دیوانگیام بیشتر شد. این حالت در من شدت یافت، بهخصوص زمانی که به فصل بهار رسید.