شمارهٔ ۴۶۹
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عاشقانه و درونی شاعر اشاره دارد. شاعر از قدرت چشم محبوب و تأثیر آن بر روی خود سخن می‌گوید، همچنین از تأثیر شراب و گریه‌های مستانه که دلتنگی را به تصویر می‌کشد. او بیان می‌کند که عشق آرامی برای اسیران خود ندارد و بلبل که نماد عشق و وفاداری است، همچنان فریاد می‌زند. در ادامه، شاعر به سرنوشت و تلاش باغبانی اشاره می‌کند که برای دوست داشتن، دیواری را خراب می‌کند و به سوز دل خود از درد عشق می‌پردازد. در نهایت، او نسبت محبوب را به گل سلیم می‌دهد و بوی خوش آن را هم‌چون مستی برای خود می‌داند. کل شعر حالتی عاشقانه و پر از احساس و دردهای عاطفی دارد.
چشم توام ز هوش تهیدست می کندیک سرمه دان شراب، مرا مست می کند!
هوش مصنوعی: چشمت که به من میافتد، مانند یک سرمهدان پر از شراب، باعث میشود که من کاملاً سرخوش و بیخبر از همه چیز شوم.
منعم مکن که گریه ی مستانه را دلمچنان که می به جام و سبو هست، می کند
هوش مصنوعی: دلم نمیخواهد که با دستگیری و لطف تو، این حالت شاد و مستانهام که مثل می در جام و سبو جاری است، از دست برود.
آرام، سازگار اسیران عشق نیستبلبل فغان به شاخ چو بنشست، می کند
هوش مصنوعی: بلبل، وقتی که روی شاخه نشسته، آرام و بی خیال نیست. او در عشق گرفتار است و از روی عشق، فریاد می‌زند و زاری می‌کند.
فریاد شد ز خانه ی همسایگان بلندمطرب ز بس که زمزمه را پست می کند
هوش مصنوعی: همسایگان از شدت صدای مطرب فریاد کردند، زیرا او به قدری آرامش را برهم می‌زند که نمیتوانند تحمل کنند.
آن باغبان که همت خود را بلند کرددیوار اگر کند به چمن، پست می کند
هوش مصنوعی: باغبانی که اراده و عزم بلندی دارد، اگر دیواری را به چمن بزند، آن را به پایین میآورد و باعث تنزل ارزش آن میشود.
سوز دلم ز آبله لشکر کشیده استهرجا که رو نهد چو کف دست می کند
هوش مصنوعی: دل من به شدت در حال سوختن و ناراحتی است و این درد مانند آبلهای است که در سراسر بدن پیچیده شده و هر جا که بروم، این درد با من همراه است و به وضوح حس میشود.
تا کرده اند نسبت او را به گل سلیمبوی گلم چو مرغ چمن مست می کند
هوش مصنوعی: تا زمانی که دیگران او را به گل سلیم تشبیه کردهاند، بوی گل من مرا مانند پرندهای در باغ مسرور و شاداب می‌کند.