شمارهٔ ۴۹۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و شرافتی می‌پردازد که نام و وجود محبوب در دل و چهره‌ی گل‌ها و لاله‌ها جلوه‌گر است. او بیان می‌کند که حتی در چشمان مردم، تصویر محبوب به مانند یک خواب شیرین نقش بسته است. همچنین شاعر به این نکته اشاره می‌کند که دانایان از رازها باخبرند و از سکوت خود استفاده می‌کنند تا سخن چینی کنند. او به افرادی که به دریانوردی مشغولند اشاره می‌کند و می‌گوید که آنها در مسیر خود تحت تأثیر امواج دریا قرار دارند. در پایان، شاعر به جستجوی حقیقت در مورد زیبایی‌های موجود در هند می‌پردازد و می‌افزاید که سیاهان، سرمه را در چشمان خدا بین قرار داده‌اند.
لاله و گل چهره از شرم تو رنگین کرده اندیوسفی، بهر همین نام تو گرگین کرده اند
هوش مصنوعی: گل و لاله به خاطر زیبایی تو شرمنده و رنگین شدهاند، ای یوسف، به همین دلیل به تو لقب "گرگین" داده‌اند.
نه همین نقش ترا در چشم من جا داده انددر همه چشمی ترا چون خواب شیرین کرده اند
هوش مصنوعی: نه تنها تصویر تو در چشمان من قرار داده شده است، بلکه در هر چشمی تو را مانند یک خواب شیرین ملاحظه کردهاند.
باخبر باش از زبان خود، که دانایان رازاز خموشی حلقه در گوش سخن چین کرده اند
هوش مصنوعی: با دقت به سخنان خود توجه کن، زیرا افرادی دانا از سکوت و silence صحبتهای تو اطلاعاتی کسب می‌کنند.
ناخدایان تا که را در آب می رانند بازکز سفینه بادپای موج را زین کرده اند
هوش مصنوعی: کسانی که قایقها را در دریا هدایت می‌کنند، به خوبی آگاهند که چطور با موجها و وزش باد کنار بیایند و از این ابزارها برای حرکت بهتر استفاده کنند.
از بتان هند بر تحقیق بردم ره سلیماین سیاهان سرمه در چشم خدابین کرده اند
هوش مصنوعی: من با دقت و پژوهش متوجه شدم که این سیاهان، با سرمهای که در چشم خداپرستان میزنند، حقیقتی را یافتهاند که از آن بتهای هندی فراتر رفته است.