شمارهٔ ۵۸۱ - سلیم تهرانی

اضطراب دلم از شوق تو دیدن داردمرغ بسمل چه هنر غیر تپیدن دارد

از ره دیر و حرم پای مکش همچو غبارقدمی چند به هر کوچه دویدن دارد

ندهد تیغ سزای سر افسرطلبانچون سر شمع، به مقراض بریدن دارد

پرده چون افکند از چهره ی گل، رویش رادوستان خوب ببینید که دیدن دارد

ندهد دل که کسی بگذرد از کوچه ی ماسیل اینجا هوس خانه خریدن دارد

نیست مکتوب، که این غنچه ی خون آلودی ستراست این است که این نامه دریدن دارد

هر متاعی که بود، قابل سنجیدن نیستبجز از باده ی گلگون که کشیدن دارد!

چون برد دست تهی از سر کوی تو سلیم؟غنچه ای از چمن وصل تو چیدن دارد