شمارهٔ ۵۸۵
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عشق و اتصال عاشق به معشوق پرداخته و به زندگی و تلاش انسان‌ها در مسیر پاکدامنی و جستجوی حقیقت اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که ارتباط با معشوق می‌تواند شادی و روشنی را به زندگی بیاورد. همچنین، اشاره به نیک‌سیرتی و تلاش برای دوری از زشتی‌ها و ننگ‌ها دارد، و در نهایت به اتحاد و برابری در روز قیامت اشاره می‌کند که نشان‌دهنده ارزش والای انسانیت است.
چه عیش ها که اسیران به وصل ساز کنندسرشک اگر بگذارد که چشم باز کنند
هوش مصنوعی: چه لذتها که عاشقان در هنگام وصال میچشند، اگر اشک اجازه دهد که چشمها را باز کنند.
ز پاکدامنی من به عشق می شایدکه همچو صبح به دامان من نماز کنند
هوش مصنوعی: به خاطر پاکی من، عشق می‌تواند به گونهای در آید که مانند صبح، بر من و در دلم عبادت کند.
چو دل ز شکوه تهی گشت، عمر افزایدشود دراز، گره چون ز رشته باز کنند
هوش مصنوعی: زمانی که دل از غم و شکایت پاک شود، زندگی طولانیتر و راحتتر خواهد شد، همانطور که وقتی گرهی از یک رشته باز میشود، کارها آسانتر پیش میرود.
برهنه ایم، که ننگ است اهل همت راکه دست خود به سوی آستین دراز کند
هوش مصنوعی: ما عاری از زرق و زبالی هستیم و این برای افراد با اراده ننگین است که به دنبال آستین خود بروند و دستشان را دراز کنند.
ز اتحاد، به محشر سلیم نیست عجبکه خاک پیکر محمود را ایاز کنند
هوش مصنوعی: از همبستگی و اتحاد، در روز قیامت تعجبی نیست که کارگر خاک بدن محمود را از این سرنوشت بینصیب نگذارند.