شمارهٔ ۶۱۲
هوش مصنوعی: این شعر به مضامین مختلفی اشاره دارد. شاعر ابتدا به تأثیر آتش شمع اشاره می‌کند که قدرت و نور می‌بخشد. سپس به تلخی عمر و شوق مرگ اشاره دارد، به گونه‌ای که افراد خسته از زندگی، مانند خضر به فکر آرامش هستند. در ادامه، شاعر به عدم توانایی تمایز میان نیک و بد در این جهان کهنه و فرسوده می‌پردازد. او به تصوری از باغبان اشاره می‌کند که در دل سختی‌ها، خیال میوه‌ای شیرین را دارد. در نهایت، شاعر خود را با عظمت و کبریایی هم‌راستا می‌کند و به فضایی عرفانی و الهی اشاره می‌نماید.
نه همین تنها مرا چون شمع، آتش قوت کردداد تا آبی جهان، خون در دل یاقوت کرد
هوش مصنوعی: تنها این باعث نشده که مانند شمع داغ و سوزان شوم، بلکه به من قدرت بخشید که با وجود تنگناها، درد و رنجهای جهان را تحمل کنم و در دل خود از زیباییها و ارزشها محافظت کنم.
عمر از بس تلخ شد بر اهل عالم، شوق مرگخضر را چون اهل کشتی، زنده در تابوت کرد
هوش مصنوعی: در زندگی، به دلیل تلخیها و سختیهایی که برای مردم پیش آمده، انسانها به مرگ و پایان زندگی بیشتر فکر میکنند و مانند یک نفر که به خاطر شرایط سخت دریانوردی، خود را در تابوت زنده میبیند، به مرگ تمایل پیدا کردهاند.
نیک و بد را فرق را فرق نتواند کند از یکدگرپیری از بس این جهان کهنه را فرتوت کرد
هوش مصنوعی: فرق نیک و بد را نمیتوان از هم تشخیص داد، چون زندگی به قدری کهنه و فرسوده شده است که انسانها مانند پیری خسته و زانواندهاند.
گر دل صد پاره ی مرغی به نوک خار دیدباغبان این چمن آن را خیال توت کرد
هوش مصنوعی: اگر دلِ مرغی که صد تکه شده را در نوک خاری ببیند، باغبان این باغ آن را به یاد توت میاندازد.
هند شد همدوش عرش از کبریای من سلیمجلوه ی من عرصه ی لاهور را لاهوت کرد
هوش مصنوعی: هند به خاطر عظمت من به مرتبهای بالاتر از عرش رسید و زیبایی من باعث شد که منطقه لاهور به مرزهای الهی تبدیل شود.