شمارهٔ ۶۳۲
هوش مصنوعی: این متن شعری است که درباره رنج و فقر، عشق و ناکامی صحبت می‌کند. شاعر از دل دردش می‌گوید و اینکه فقر او را قادر به شکایت نمی‌کند. او به دنبال هدایت و عشق است و حس می‌کند که دیگر محبت و لطفی که قبلاً از محبوبش می‌دیده، دیگر وجود ندارد. شاعر احساس می‌کند که دلش نمی‌تواند با یک بوسه آرامش یابد و در نهایت به عدم توانایی در بیان شکایات و احساساتش اشاره می‌کند. او اشاره می‌کند که نمی‌توان در زمان دشنام از کسی انتظار رعایت داشت و در کل به نبود عشق و حمایت در زندگی‌اش می‌پردازد.
دلم از رهگذر فقر، حکایت نکندحکم شاه است که درویش شکایت نکند
هوش مصنوعی: دل من از مشکلات و فقر، داستانی نمیگوید؛ زیرا درویش تنها در برابر حکمت و قدرت شاه چیزی نمیگوید و در دلش سکوت دارد.
توبه ام خضر ره کعبه ی مقصود نشدآه اگر پیر خرابات هدایت نکند
هوش مصنوعی: من از گناه و خطاهای خود بازگشتم، ولی این توبهام به مقصود و راه درست نیانجامید. افسوس که اگر این پیر راهنمای شرابخانه مرا هدایت نکند، به جایی نخواهم رسید.
ای دل از شکوه ی او این همه خاموشی چیستدیگر آن لطف که می کرد، نهایت نکند
هوش مصنوعی: ای دل، چرا از شکایت از او اینقدر سکوت کردهای؟ دیگر آن محبت و مهری که او به ما میکرد، به پایان رسیده است.
از ادب پیش لبت غنچه دهن نگشایدپسته خود کیست که این شیوه رعایت نکند
هوش مصنوعی: چون ادب حکم می‌کند، غنچه دهن خود را پیش لب تو نمیگشاید. حالا چه کسی است که این روش را رعایت نکند؟
التماسی که ازو در دل من هست این استکه چو دشنام دهد، نام رعایت نکند
هوش مصنوعی: در دل من از او خواهشی وجود دارد که اگر به من دشنام هم دهد، هیچ توجهی به نام من نداشته باشد.
شمع راضی ست که در دست صبا کشته شودبهتر آن است که فانوس حمایت نکند
هوش مصنوعی: شمع خوشحال است که به دست نسیم خاموش شود و این بهتر است که چراغ حمایتی نداشته باشد.
دل به یک بوسه ز لعل تو تسلی نشودقطره، کار چمن تشنه کفایت نکند
هوش مصنوعی: دل نمی‌تواند با یک بوسه از لبهای تو آرام بگیرد؛ مثل اینکه برای چمن تشنه، یک قطره آب کافی نیست.
خوشتر از کوه ندیدم، به جهان غمازیکه بجز آنچه شنیده ست، روایت نکند
هوش مصنوعی: در دنیا، چیزی زیباتر از کوه ندیدم، چرا که فقط آنچه را که شنیده است، بازگو نمی‌کند بلکه حس و تجربه واقعی خود را به تصویر میکشد.
گله ی دوست به دشمن نتوان کرد سلیمکس بر شحنه ز فرزند شکایت نکند
هوش مصنوعی: از دوست نمی‌توان به دشمن شکایت کرد، چون کسی که روحش سالم است، به هیچوجه از فرزندش (هرچند مشکلدار باشد) نخواهد نالید یا انتقاد نکند.