شمارهٔ ۶۳۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به احساسات و حالات روحی مستان اشاره می‌کند که خسته و بی‌قرارند. آنها مانند مرغی زخمی در کوی محبوب خود در حال پرواز و نشستن هستند. شاید برخی از آنها به آرامش برسند، اما برخی دیگر نیز در تکاپو و گریز از خود، به حالت عدم می‌روند. شاعر با استفاده از نماد طاووس، نشان می‌دهد که در دنیای خود زیبا و آراسته است، اما آیینه‌ای که در دست دارد، زنگار گرفته و بیانگر روحی آسیب‌دیده است. او در نهایت از چیزی می‌گوید که اگر کسی ذوق سخن درست و سلیم داشته باشد، باید به حال کسانی که در عشق شکسته و آزرده‌اند، توجه کند.
مستان تواند خسته ای چندچون توبه ی خود، شکسته ای چند
هوش مصنوعی: مستی و شوقی که در دل داریم، میتواند خستگیهای زیادی را فراموش کند، چرا که توبههایی که شکستهایم، نمیتواند بر این شادی غلبه کند.
در کوی تو همچو مرغ بسملبرخاسته و نشسته ای چند
هوش مصنوعی: در کوی تو همچون پرندهای زخمی، به حالتی ناپایدار و دردمند، بارها و بارها نشسته و برخاستهام.
شاید به عدم قرار گیرندچون برق ز خویش جسته ای چند
هوش مصنوعی: شاید مانند رعد و برق، که ناگهان از خود دور میشود، به عدم و نیستی دچار شوند.
دارم به بساط همچو طاووسآیینه ی زنگ بسته ای چند
هوش مصنوعی: دارم همچون طاووس، زینتی از آینه که به خاطر رنگ و زنگش چندان درخشش و زیبایی ندارد.
گر ذوق سخن سلیم داریداریم شکسته بسته ای چند
هوش مصنوعی: اگر ذوق و سلیقه خوبی در ادبیات و شعر داری، آثار مختلفی از شاعران بزرگ وجود دارد که میتوانی از آنها بهرهمند شوی.